Hart voor de kermis

23957-Coachella-Music-Festival

Het eerste weekend van augustus zit erop. Voor iedereen die niet uit Veldhoven komt zal dit niet zo betreurend klinken. Helaas klinkt het voor mij heel treurig. Het eerste weekend van augustus staat in Veldhoven namelijk gelijk aan Zeelst kermis of ook wel ‘Zilst kermis’ (gelieve met een boerenaccent uit te spreken voor het gewenste effect) genoemd. Het is op carnaval na het slechtste weekend om aan calorieën te denken. Het vervelende aan dit alles: ik ben gek van Zeelst kermis. Ik ben ongeveer al anderhalve maand aan het aftellen naar afgelopen vrijdag. Al mijn collega’s vragen me rustig aan te doen dit weekend. Ik heb zelfs vrij genomen voor de maandag en dinsdag van de kermis. Zegt dit genoeg? Ik denk het wel.

Iedereen die nu een romantisch beeld heeft van een kleine dorpse kermis met veel kinderen? Verbeeld je het tegenovergestelde. Voor iemand van mijn leeftijd draait het enkel om de drank, de muziek, het zien van oude bekenden, op pad gaan met je gekste vrienden en gefrituurd voedsel kanen. Als ik die zin zo terug lees is dat ook precies wat ik de afgelopen vijf dagen heb mogen doen. Vrijdag was ik nog zo sterk op het werk en heb ik aan de crackers gezeten terwijl mijn collega’s met de lekkerste broodjes van Eindhoven en omstreken aan de haal gingen. Maar toen de klok 17.00 sloeg was het gezonde leven even geheel voorbij voor vijf dagen. Je hoort mensen wel eens zeggen dat ze niet op hun geld willen letten als ze op vakantie gaan, omdat ze dan willen genieten en alles willen doen wat ze willen. Dat is de kermis voor mij, met zowel geld als calorieën.

Vrijdag leek mijn weekend even voorbij toen ik erg ziek werd nog voordat ik een stap op de kermis had gezet maar het engeltje op mijn schouder zorgde ervoor dat ik zaterdag weer fris en fit op de kermis stond. Zo begonnen mijn dagen van ultieme dieetzondes en overmatig alcoholgebruik.

Het grote nadeel aan drank is natuurlijk het feit dat het zich omzet in suiker. Mijn grote nadeel is dat ik er echt geen moer om geef op dat moment. Ik had voor dit weekend 6 weken maar één keer gedronken en ik heb dit weekend van alles wel wat gehad: wijntjes, Liefmans, Apfelkorn, Vodka & andere zoete troep. Nog een nadeel is dat ik het avondeten tot drie keer toe heb overgeslagen. Laat wakker worden betekent al geen ontbijt. Het feit dat we in de middag weer bij iemand verzamelde leverde mij telkens geen eten op, enkel drank. Ik heb ook helemaal geen behoefte om te eten op zo’n moment. Tot de muziek uit is, je laatste drankje naar binnen is gewerkt en je langs de hamburgers loopt. Ineens komt dan het besef dat ik eigenlijk wel honger heb. Drank past al niet in mijn poging tot afvallen maar het alleen eten van een lunch is helemaal erg.

Toen ik bij de Weight Watchers begon, kreeg ik een aantal punten dat ik per dag mocht eten. Elk soort eten en drinken heeft een waarde. Je moet elke dag per se aan die punten komen, sowieso in de eerste week. Ik kwam er toen al snel achter dat ik te weinig at. Ik dacht altijd dat weinig eten en afvallen bij elkaar hoorde terwijl dat misschien wel het stomste is waar ik ooit in heb geloofd. Meer eten klonk als een fabeltje maar ik hield me aan de regels en 1,5 jaar later mocht het resultaat er wezen. Ik kan daarom ook uren met mensen in discussie gaan over afvallen en hoe je daaraan moet beginnen. Het is werkelijk ongelooflijk wat vrouwen doen om af te vallen en vooral waar ze toe in staat zijn zonder zich in te lezen of zich voor te laten lichten. Ik geloof niet in die commerciële diëten, ik geloof al helemaal niet in ”shakes”. Je kan me uren van alles aanpraten maar je krijgt het er bij mij niet in. Ik ben pro Weight Watchers, ik zou het werkelijk aan iedereen aanraden. Voor mij staat het gelijk aan persoonlijke, goede begeleiding, een plan van aanpak dat ook daadwerkelijk zinnig lijkt (in plaats van brood te zien als de exorcist). Allerbelangrijkste voor mij is dat het een manier van leven is. ik hoor vaak: ”Word je nou niet ziek van die punten bijhouden, constant nadenken?” maar dat is gewoon niet zo. Ik kan je nu ter plekke vertellen dat een glas Cola light 0 punten is, dat een ei 2 punten is, een plak kaas 2 punten is, dat een gehele pizza van mijn lievelingsmerk gelijk staat aan 26 punten en dat je niet wilt denken aan een hele zak chips maar dat er in mijn serviesschaaltje chips 5 punten zit.  Ik tel bijna niet, het gebeurt vanzelf. De manier van leven sluipt er zo langzaam in.

Dus ook al sta ik dan dronken op de kermis, toch weet ik dat ik zojuist een glas wijn a 4 punten naar binnen heb gegooid en dat die hamburger die ik aan het eten ben zéker 12 punten is. Laten we maar gewoon hopen dat avonturieren, lopen naar huis, stukjes fietsen en dansen heeft geholpen aan de balans, maar ik vrees ervoor.

De realiteit klapt nog even hard in als ik dinsdagochtend wakker schiet van de pijn op mijn borst. Huilend stap ik mijn broertjes kamer in om te vragen of hij naar mijn hartslag wil luisteren. Ik heb al weken last van pijnlijke hartkloppingen en ik voel vrijwel de hele dag door mijn hart overslaan. Mijn broertje kon echter in zijn slaperige toestand geen hartslag vinden, dat klinkt positief (not). Na wat overwegingen toch de dokter gebeld en na nog wat pogingen om de pijn te verzachten werd de pijn langzaamaan minder. Mijn dokter bevestigd gelukkig dat ik niet gek ben en dat mijn hartslag inderdaad overslaat en een beetje gek doet. Fijn dat ik het me niet verbeeld en vooral fijn dat er naar me wordt geluisterd. Een hartfilmpje laten maken en 7 dagen een hartmonitor op mijn lijf om mijn hartslag te monitoren zijn het resultaat. Die klap van de realiteit kwam tijdens de vraag: “Sport je? En hoe vaak in de week ga je?”. ”Ja ik sport, soort van, ongeveer 3 keer in de week, soort van, soms”. Auw, pijnlijke klap. Tijd om die sportschool in de duiken, gelukkig zeg ik dat al twee blogberichten lang, gelukkig stel ik niets uit, gelukkig weten jullie dat ik goed ben in sarcastisch zijn.

Ik ga in ieder geval lekker weer avondeten voor het eerst sinds dagen, heerlijk aan mijn kippetje met groenten en rijst, lekker sporten deze week en ik ga dat hippe hartmonitorkastje gewoon rocken in dat sexy tasje!

Advertenties

Een gedachte over “Hart voor de kermis

  1. Tjee Lissa, dar met je hart is niet zo mooi, hopelijk niets ernstigs! Ik lees met plezier jouw blog zie je zo op Zulst kermis staan, we hebben tot hier elke avond het geluid mogen meemaken. Succes met je sporten en afvallen, 👍🏻😜 groetjes Anja

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s