Slapen is voor apen

tumblr-photography-dream

Het is zondagmiddag half 2 en ik zit op de fiets richting een vriendin om bier te drinken. Ja, bier drinken. Terwijl ik die 4,3 kilometer af leg op mijn bijna-overleden fiets, zie ik twee jonge mooie meisjes lachend fietsen met een appel in de hand terwijl ik buiten adem puffend langs hen fiets. Stelletje trutten, fietsen is niet leuk. Mijn conditie is echt drastisch verergerd. Een jaar geleden trainde ik nog voor de estafetteloop en rende ik zonder moeite 7 kilometer. Nou lijk ik wel een doorgewinterde roker die met astma en een vies rochelend kuchje op de fiets zit. Maar zolang ik die fiets niet pak gebeurd er natuurlijk ook niets met mijn conditie. Samen met een vriendin fiets ik voorop naar de kermis wat later die middag. We wilden perse voorop want wij hebben geen conditie en het tempo bepalen is voor ons essentieel. ”Jezus, ik val bijna om hier, fiets door man” horen we zowat elke 100 meter achter ons roepen. ”Hou je bek man, haal me dan in, ik sterf hier zowat. Gaan we bergopwaarts of lijkt dat zo? Ik ben te dik, mijn benen kunnen mij niet fietsen”. Heerlijk om zo naar elkaar te schreeuwen en te lachen en vooral fijn dat ik mezelf kan zijn bij die desbetreffende meiden. De ene dag gieren we om onze grapjes en de andere dag zit ik huilend bij ze vanwege nare ervaringen of mijn kijk op mezelf. Puffend kom ik aan op de kermis. Als de dj weer eens roept ”Pak de grootste alcoholist van de tent vast!” wijzen er meerder vingertjes naar mij. Bedankt hé. Twee weken geleden ontving ik zelfs een berichtje van een lezer van mijn blog. Haar letterlijke woorden? ”Ik denk dat je beter bij de AA kan dan bij de Weight Watchers.” Nou dat maak ik altijd nog wel zelf uit. Daaraan denkend op de kermis vraag ik de barman nogmaals: ”Mag ik 2 bier?”

”Ik denk dat je beter bij de AA kan dan bij de Weight Watchers..”

Het sporten is gelukkig weer opgepakt. Ik probeer zoveel mogelijk te gaan. Geen tijd? Dan doen we toch gewoon wat oefeningen thuis, kan zelfs voor de tv. Vorige week stond ik me als een complete mongool op te drukken op mijn salontafel terwijl ik Holland’s Next Topmodel aan het kijken was (erg motiverend, helemáál niet slecht voor mijn zelfvertrouwen ook). Op die momenten ben ik zelfs blij dat ik op twee hoog woon, geen publiek in ieder geval. Wat setjes buikspieren en planken (ver-schrik-kelijk) en na een aflevering gekeken te hebben, heb ik tenminste het idee dat ik iets heb gedaan vandaag. Een dag in de week wandel ik met een vriendin, alleen in de sportschool aan de gang kan mij namelijk echt vervelen. Met 7 kilometer per uur lopen we wat onzin te kletsen en vliegt een uurtje lopen voorbij. Weer het idee dat ik iets heb gedaan vandaag. Het voelt in elk geval goed.

”Oers kermis lag op de loer en die moesten wij natuurlijk onveilig maken, de twee feestjes die ik vrijdag en zaterdag had werkten natuurlijk ook niet echt mee.”

Wát niet goed voelt? Die fucking kilo die ik was afgevallen. Echt? Serieus? Na al die appeltaart die ik heb moeten afslaan, na al die Mac die ik niet heb gegeten? Wat een teleurstelling. Het liefst had ik die weegschaal een lesje ”vliegen naar de overburen” willen geven. Dat extra biertje dit weekend neem ik ook maar lekker voor lief. Boos was ik er gewoon om. Van de ene kant juist wel motiverend. Het geeft me wel de (boze) motivatie om de Weight Watchers (WW) app beter in te vullen, om dingen af te wegen en wat secuurder te werk te gaan. Maar niet dit weekend. Oers kermis lag op de loer en die moesten wij natuurlijk onveilig maken, de twee feestjes die ik vrijdag en zaterdag had werkten natuurlijk ook niet echt mee. Voor degene die denkt dat ik een bordje sla eet met een kater: echt niet dus. Op die katerdagen is het openen van de WW-app dus echt geen goed plan. Daar stond ik dan, gisternacht om half 3 wankelend op de zolder van mijn ouders mijn geïmproviseerde bed op te maken terwijl ik tegen mezelf praat. Op mijn vingers tel ik de uren die ik nog kan slapen. Vier uur, fijn. Ongeveer 6 uur geleden stond ik nog te schreeuwen: ”Slapen is voor apen!!” Tijdens mijn WW-cursus kwam ik erachter dat voldoende slaap essentieel is bij het afvallen. Weinig slapen staat gelijk aan een tragere stofwisseling. Daarnaast zorgt het voor minder energie om de volgende dag te sporten en te bewegen. Onderzoek heeft zelfs aangetoond dat slaapgebrek leidt tot meer honger en dus tot meer eten. Helaas is het dan weer niet mogelijk om af te vallen door alleen te slapen, anders had ik het wel geweten. Wel is het van groot belang om naar je hoeveelheid slaap te kijken. Nóg iets wat dit weekend niet is gelukt. Wat heb ik toch een doorzettingsvermogen..

Maar geen nood. Aanstaande vrijdag ga ik weer gewoon op die weegschaal staan. Ik geef niet zo makkelijk op. Ik heb een mooi doel en ik ga mezelf eindelijk eens tevreden maken. Oude bekenden geven op de kermis aan dat ik er goed uitzie. Bedankt, maar bullshit. Vorig jaar zag ik er 10 keer beter uit. Een depressieve gedachte maar zeker wel de waarheid. Wat zeker een meevaller is, is dat er veel mensen meeleven. Het beginnen van een blog was absoluut de beste motivatie voor deze hele reis. Bedankt Esmée voor het idee en keep up the reacties. Ik ben dankbaar voor elk berichtje dat jullie sturen. Elk berichtje helpt me dichter bij mijn doel en jullie hebben geen idee wat dat voor me betekend. Keep on dreaming Lissa. Letterlijk én figuurlijk.

Advertenties

6 gedachtes over “Slapen is voor apen

  1. Geweldig om je blogs te lezen! Ja….die kermis! Na die dagen de draad weer oppakken en ‘tandje erbij’, dan gaat het helemaal goedkomen.! Toi, toi, toi!👍

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s