Non(deju)

tumblr_n4uzb3ClWA1tuxnymo1_500

Deze week wilde ik jullie vertellen over mijn nonnenbestaan. Lachen jullie al? Hoewel ik op dit moment geen alcohol drink, vrijgezel ben en ik afgelopen vrijdag nog de kerk heb bezocht leid ik natuurlijk alles behalve een nonnenbestaan. Nou ja, vrijdag dan een beetje. Afgelopen vrijdag had ik een personeelsfeest in een (ontheiligde) kerk in Weert. Ondanks dat ik al een maand niet had gedronken besloot ik wel op dit feest een slokje van het heilige ‘water’ te nemen. Ik heb gezondigd. God vergeef mij. De wijn vloeide rijkelijk. Binnen de kortste keren stond ik naast mijn Moeder Overste (ook mijn echte moeder, lid van de personeelsvereniging) te dansen in een nonnengewaad op de lichtgevende dansvloer. Juist, dat heilig ‘water’ ging snel. Ik heb een super leuke avond gehad maar was alleen bang voor de volgende ochtend. Ik weet uit het verleden dat de Roacutane die ik nu nog slik voor mijn huid bij mij niet zo goed viel met alcohol. Al zou je toch zeggen dat mijn lever zéker tegen een stootje kan. Ondanks dat ik zaterdagochtend redelijk fris mijn bed uit stapte om half 8, heb ik tot op heden wel gemerkt aan mijn lijf dat ik heb gedronken. Deze medicijnen + drank + Lissa = toch niet een hele fijne combinatie.

”Gaat goed hè dat lijnen?” denk ik bij mezelf. Ach, wel een onvergetelijke dag, dat dan weer wel.

De reden dat ik zaterdag zo vroeg naast mijn bed stond was een bezoekje aan de Efteling. Al sinds ik me kan herinneren ga ik samen met mijn nichten en mijn tante op Meidendag. Ondertussen hebben mijn nichten ook weer kinderen en zijn we nu met een groepje van 9 meiden. Met kinderen met de leeftijden 2, 4 en 8 is de Efteling een hele andere beleving als met bijvoorbeeld vrienden van je eigen leeftijd. Ik kan mega genieten van die kids en hoe blij ze worden van de sprookjes in het Sprookjesbos (en hoe bang ze zijn van de grote wolf). Mijn tante vreest volgens mij altijd voor een ramp en zorgt dan ook voor 3 volle boodschappentassen met eten: gekookte eieren, kaas, komkommer, gesmeerde broodjes, koekjes, chips, chocolade, een volle snoeptrommel, frisdrank, chocomel, mandarijntjes, het gaat allemaal mee en het gaat allemaal op. ”Gaat goed hè dat lijnen?” denk ik bij mezelf. Ach, wel een onvergetelijke dag, dat dan weer wel. Maandag beginnen we wel weer (dat ik dit nog durf te zeggen, serieus). We maken heel leuk wat foto’s met zijn allen met de selfie stick van mijn nichtje en de resultaten komen binnen als een mokerslag. Ken je dat, dat je in de spiegel alles wel oké vindt en het allemaal wel meevalt? Nou ga dan maar op de foto. Wauw, die kwam even binnen. Wat ben ik weer dik. Ik kan me die foto’s 1,5 jaar geleden nog wel herinneren, toen straalde ik! Nu lijk ik wel een trol die zich zo aan de droomvlucht toe kan voegen. Great.

IMG_1058

”Godverdomme tyfus!! M’n haar stond in de fik”

Eerder deze week werd ik al met mijn neus op de feiten gedrukt toen ik gevraagd werd voor een interview voor een project over overgewicht bij jongeren door twee studentes journalistiek. Natuurlijk werk ik graag mee, door mijn blog heb ik al meer van zulke dingen gedaan alhoewel dit de eerste keer was dat er een camera op me gericht stond. Of ik dat wil zien is nog maar de vraag natuurlijk. Als ik al schrik van mijn foto, laat staan wat ik dan doe als ik mezelf op de film terug zie. Tevens moest ik ze waarschuwen toen ze binnenkwamen: “Sorry, ik heb de kerstboom al staan!”. Ja mensen, ik heb de kerstboom al staan. Ik heb Blommers-historie geschreven, 20 oktober en dan de kerstboom zetten. Zoals ik al op Facebook en Instagram vermelde: het enige wat me tegenhield om de boom te zetten was wat andere mensen over me zouden denken. En laat ik daar toch eens schijt aan hebben! Nu zit ik het liefst elke avond heel wreed naar mijn kerstboom te staren. Overigens werd ik meteen gestraft door God vanwege deze heiligenschennis (de goedheiligman is nog niet eens in het land). Toen ik helemaal hysterisch de ballen in de boom aan het hangen was, vloog mijn haar in de fik. Echt helemaal a la Funniest Homevideo’s stijl. ”Godverdomme tyfus!! M’n haar stond in de fik” vloek ik richting mijn vader en moeder terwijl ik het vuur uitmaak met mijn handen. Heel mijn appartement stonk een paar uur naar verschroeid haar en ik was ongeveer 10 cm van mijn bruine lokken kwijt. De dag daarna heb ik maar meteen een retourtje kapper genomen. Nogmaals: great.

Enfin, nieuwe week, nieuwe kansen. Morgen ga ik iets heel leuks doen, waar ik nog even niets over los laat. Dat nieuws komt misschien volgende week wel weer. Voor nu enkel nog een foto van mijn kerstboom, zodat jullie er ook wreed naar kunnen staren. Amen.

12118649_1032440920151275_7951876220504038797_n

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s