Take a step back

tumblr_m8zaamldDE1rzhmt3o1_1280

“Haaaaaaa! Yes! Ik ben meer afgevallen dan jij!” riep ik gisterenavond tegen mijn vader toen we ons bij de Weight Watchers moesten wegen. Het feit dat ik meer afgevallen ben dan hem afgelopen week is misschien nog wel een grotere prestatie dan de 2,4kg zelf. Het dubbele van vorige week, maar ook toen mocht ik niet klagen met 1,2kg. Mijn doel om elke week gemiddeld een kilo af te vallen loopt op rolletjes. Al 7,4 kilo eraf en nog een hoop Weight Watchers bijeenkomsten te gaan. Vorige week ging ik sportend door de week heen. Body Jam, veel wandelen en mijn eerste les Body Pump. Ik stond voor het eerst in heel mijn leven om half 10 voor de sportschool op een zaterdagochtend. Eva had me overgehaald echt een keer mee te komen doen. Veel mensen stonden te wachten tot we zouden beginnen en eenmaal de zaal in voelde ik me een verloren kind; iedereen ging gelijk aan de haal met gewichten, matjes en steps. Gelukkig was mijn redding nabij en hielp Ellen mijn paniekerige gemoedstoestand te sussen door me te voorzien van al mijn materiaal. Ik weet niet of een van jullie dit ooit heeft gedaan, maar o mijn God, het is zó intens. Niet in de zin van: ”O, deze film was zo intens!” maar in de zin van ”O, ik denk dat ik zo flauwval, ik voel mijn voeten niet meer, waarom is mijn gezicht zo nat? O, het is zweet”. Hoewel ik de meeste tijd met gewichten van 1 kg, 2,5 kg of 7 kg stond te hannesen, waren er vrouwen bij die onderhand hun lichaamsgewicht stonden te ‘pumpen’. Ik kwam, misschien iets te fanatiek, de les in elk geval door en de spieren in heel mijn lijf konden niet stoppen met trillen. Jezus, waar ben ik aan begonnen?  Maar naderhand voelde ik me zo ontzettend goed met mijn trillende beentjes. Tot de volgende ochtend in elk geval…

Sometimes the best way to throw a punch is to take a step back…

De volgende ochtend lag ik doodstil in bed, bewegen deed zeer. Ik wil mijn bed nooit meer uit. Maar ik had geen keus. Een paar uur later zag ik Eva en Ellen weer op een Housewarming en na 20 minuten hadden Eva en ik ons mooi gesetteld in twee stoelen om hier niet meer uit te komen. Een mooi excuus om de hele bruiloft te bespreken. Weten jullie hoe snel de tijd gaat als twee vrouwen over een bruiloft praten? Snel. De bovenverdieping van het nieuwe huis van mijn nichtje werd nog wel bekeken en eenmaal op de trap terug naar beneden had heel de bingoclub mij al in kunnen halen gezien het tempo waarin ik me voortbewoog.

Maandag brak aan en het was erger dan ik me had kunnen voorstellen. Ik had de halve nacht wakker gelegen van de pijn in mijn lijf en uiteindelijk besloot ik zelfs mijn werk eerder te verlaten omdat het echt niet meer ging. Ik typte als een hoogbejaarde vrouw mailtjes terug naar onze huurders en de telefoon oppakken was eigenlijk al teveel moeite. De rest van de maandag heb ik me niet meer bewogen en dinsdag werd ik eindelijk wakker met voelbare verbetering in mijn lijf. Gelukkig, want ik leek wel een wijf van 103 zoals ik rondliep. Tot op de dag van vandaag, voel ik nog steeds spierpijn in mijn armen van vorige week zaterdag. Toch ga ik snel weer, maar dan met wat minder gewichten en iets minder enthousiasme in de bewegingen zelf.svcsv

Buiten mijn overal gekneusde en zielige lichaam ging de week erg goed. Ook wanneer mijn broertje besloot friet en chips (dat was echt een lastige) bij mij te komen eten; ik zat netjes aan mijn salade. Niet dat ik altijd salade eet, integendeel. Maar het resultaat werd beloont met 2,4 kilo minder dan vorige week. Het ergste gedeelte komt echter aankomende week. Niet alleen ben ik vanaf vandaag 6 dagen vrij; het is carnaval. Ik heb 4 jaar geleden één keer carnaval gevierd zonder alcohol in verband met medicatie en ik heb toen gezegd: dit doe ik nóóit meer. Liever geen carnaval dan een carnaval waarbij ik niet (optimaal) geniet. Ongeveer iedereen om me heen keurt het af en ik krijg van bijna iedereen commentaar maar ik ga gewoon lekker aan de wijn! En nee, niet één dag, maar gewoon alle dagen. Ik zie de Weight Watchers niet als crashdieet maar als een verandering in mijn levensstijl. Nou, voorlopig hoort die carnaval die ene keer in het jaar bij mijn leven. En natuurlijk, ik zal volgende week bij de Weight Watchers niet kilo’s zijn afgevallen. Maar wat de schade ook is, het is zo. Ik ben pas 25, als ik dat al niet meer mag… Volgende week woensdag wordt alles weer opgepakt. Tevens betekend carnaval niet dat ik alle touwen laat vieren; voor mij staat het gezond eten (gelukkig slaap ik bij mijn ouders), geen eieren na het stappen en het vermijden van de friettent gewoon op de planning. Het enige verschil is dat ik een aantal dagen in de kroeg sta en na 5 weken weer eens wat alcohol ga drinken. Enfin, ik neem het voor lief. Ik ga er heerlijk van genieten en volgende week bij de Weight Watchers zien we wel weer waar het schip strand. Zolang ik in mezelf geloof, interesseert het me niet wat de rest over mijn manier van afvallen te zeggen heeft.

It’s the magic of risking everything for a dream that nobody sees but you. 

ssavav

Een gedachte over “Take a step back

  1. Wat ontzettend super dat je -2.4 kilo bent afgevallen! Enorm knap!
    En hemel, de spierpijn. Dat had ik ook de eerste keren bij groepslessen, maar deste vaker je gaat, deste minder pijn gaat het doen! 🙂
    Geniet ervan met carnaval, dat is het tenslotte maar één keer in het jaar!
    Liefs Kimberly

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s