What happens in Zeelst, stays in Zeelst

tumblr_lgw2u46HYM1qgchnio1_1280

Carnaval: het feest van bier uit plastic glazen, Nederlandse nietszeggende slagers, dronken vrienden en kotsende jongeren. Het feest waar het rookverbod niet meer geldt, het café bijna wordt afgebroken en waar de kroegentochten centraal staan. Niet te vergeten de 16 jarige meisjes die met de ID van hun oudere zus tóch binnen weten te komen en blaasontstekingen oplopen vanwege de korte jurkjes. Ik hou van carnaval. Ik heb een schorre stem en de duffe oogjes om het te bewijzen. Vorige week gaf ik aan even mijn Weight Watchers dagboek te laten voor wat het is en gewoon eens te genieten van deze vijf heerlijke dagen. En heerlijk waren ze. Het voelde als een vermoeiende minivakantie. Wonder boven wonder vulde ik elke dag mijn app in, in elk geval het eten dan… Het drinken viel niet makkelijk bij te houden. Ik hoopte erop dat het bewegen, dansen, hossen en fietsen wel op zou wegen tegen de drank. Zeker de zondag en de maandag waren een uitdaging omdat rond 2 uur in de middag mijn eerste glas drank al op me stond te wachten. Waar sommige mensen hongerig worden van de drank, ben ik er zo eentje die compleet vergeet te eten. Ik weet dat het alles behalve goed is, maar de combinatie van niet eten (op mijn ontbijt na), drinken en veel hossen leverde mij toch afgevallen kilo’s op (over de 8 kilo zat ik), nu ook even afwachten of dat zo blijft de rest van de dagen. Maar ach, nieuwe week, nieuwe kansen toch?

Alle dagen ging ik samen met mijn mede ridders, indianen, vogelverschrikkers, tijgers en dalmatiërs uren de kroeg in en elke dag was het weer mega gezellig. Ik maakte vrienden met nieuwe meisjes (erg zeldzaam voor de mensen die me echt kennen), heb gedanst tot mijn voeten zeer deden, heb genoten van alle dronken gesprekken met meisjes die ik nog nooit eerder had gezien bij de toiletten, ben 10 keer bijna op m’n bek gegaan, heb mijn vriendinnen staan aanmoedigen tijdens het muilen (zoek dat maar op ja) en heb wel 150 te dronken whatsappjes gestuurd naar mensen die ik niet zou moeten appen na 15 glazen wijn. De volgende ochtend werd ik telkens wakker alsof ik overreden was door de Liefmansvrachtwagen. Hoe netjes ik de vorige dag vertrok, zo verschrikkelijk zag ik er de volgende ochtend in de spiegel uit. Ik leek The Joker wel, mijn lippenstift zat tot achter mijn oren. Leuk hé, oogschaduw met glitters? Ik vond die glitters nog terug in m’n knieholte en mijn oog traande dagen lang van alles wat ik maar op m’n ogen smeerde. Ik had hoofdpijn van al die haarbanden, had krassen op mijn handen van god weet wat en overal kwam ik vage teksten die met watervaste stift op mijn arm waren geschreven tegen. Niets raars toch? Oh ja, ook is half Zeelst geridderd met mijn nepzwaard (die ik tevens nog steeds heb, wat zeldzaam is na 3 dagen carnaval). Tsja, carnaval… wat zou je zonder moeten?

vvvvv     IMG_1988

Je komt je hele oude school tegen, oude vrienden en mensen die je elke week in de kroeg tegenkomt en daarom automatisch als vrienden gaat beschouwen. Naar een aantal zwaai ik nog even, andere ga je even 3 kussen geven. Maar dan zijn er altijd een paar die leuk blijven om mee bij te kletsen. Die mensen zie je ook echt twee keer in het jaar: met carnaval en op de kermis. Ik blijf ook het liefste gewoon in Zeelst. Geen rare fratsen, geen Eindhoven. Gewoon bekende gezichten, ook al wil je de helft helemaal niet zien. Sinds een aantal maanden is er nog een ander clubje bij gekomen: mensen die je nog even willen vertellen dat ze altijd mijn blog lezen. Een clubje dat ik zeker waardeer. Ik ben niet zo goed in het aannemen van complimenten en ben een beetje sociaal awkward als je erover begint, maar voor iedereen die er iets over heeft gezegd: bedankt! En dan is er nog die ene die je echt bijblijft, die ene die van de andere kant van de kroeg schreeuwt dat ik de reden ben dat ze een avondje kwam carnavallen want ”We zijn nog jong Lis! En jij had helemaal gelijk in je blog! Blijven schrijven meiske, want je bent m’n inspiratie!”. Thanks Lieve Mel, wij rocken dit!

En nu? Terug naar het normale leven. Terug naar mijn WW app invullen, terug naar de cursus op woensdag en terug naar het sporten. En stiekem, is dat best weer fijn. What happens in Zeelst, stays in Zeelst… Én door (met een carnavalsdeuntje op de achtergrond).

scwsasdcsaca

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s