Zwaar maar minder vet

o-TUMBLR-facebook
Vandaag was het D-Day! Nadat ik gisterenavond een concert van Mumford & Sons had bezocht, was ik vandaag vrij van het werk en konden ik en Manon vanmiddag een keertje trainen. Dat kwam mooi uit want we wilden de meting zo eerlijk mogelijk houden door rond hetzelfde tijdstip te meten. Jullie zijn natuurlijk mega benieuwd…

Toen ik bij Manon binnen kwam lopen, stond de weegschaal al klaar. Kom maar op met die meting! Ik heb niet meer op de weegschaal gestaan dus ik had geen flauw idee wat ik kon verwachten maar met dit resultaat ben ik echt heel erg blij! Ik ben in de afgelopen 3 weken 3,3 kilo afgevallen! Daarnaast is mijn vetpercentage gedaald, mijn spiermassa is toegenomen, mijn BMI is gezakt en mijn visceraal vet ook nog eens afgenomen! Wauw! Heel erg blij met het resultaat na 7 trainingen samen met Manon!

Sinds mijn laatste blog heb ik nog 3 trainingen gehad met Manon. Na mijn tegenvallende training was ik afgelopen week bang om weer te gaan trainen. Ik zat op het werk al te klagen: ”Straks gaat het weer niet lekker, ik hoop echt dat het beter gaat”. Volgens mij heb ik dat wel 262 keer gezegd. Want ja, ik vond het echt mega zuur dat het slecht ging toen en ik was even bang dat ik mijn mojo kwijt was. Maar toen ik woensdag met Manon aan de slag ging, ging het eigenlijk verrassend goed. Ik voelde me ook echt super goed na de training want ik had me blijkbaar druk gemaakt om niets. I got my mojo back! Toen ik om half 7 terug kwam van het sporten besloot ik dat ik ook nog tijd had om aan te sluiten bij de Body Jam op de sportschool, want hé why not? Eef kondigde al aan dat ze aan het mixen was geslagen en dat het dus een andere Jam zou worden dan de afgelopen keren. Boy, mijn benen hebben dat geweten. Na een uur training met Manon doorgaan naar de Jam was een medium succes. Ja, ik heb de les volgehouden, maar nee, vraag me niet hoe. Bij het eerste blok liep ik als een hijgende buffel naar een van mijn mede-Jam’ers om even te laten weten dat ik nog leefde, ondanks dat het er niet zo uit zag. De laatste 5 minuten moeten er echt hilarisch hebben uitgezien want ik kon nog nauwelijks nog mijn armen optillen.

De dag daarna had ik weer training en deze keer ging het ook weer gewoon lekker. Ik merk inderdaad dat het tempo wordt opgevoerd en dat het zwaarder begint te worden, maar het lukt me allemaal nog goed.
Onderstaand filmpje hebben we opgenomen die dag, omdat boksen nou eenmaal mijn favoriete oefening is. Van Manon mocht ik, and I quote: ”Slaan tot je een ons weegt”. Heb je even Manon?

Omdat dit weekend geen PT op de planning stond, ben ik afgelopen zaterdag maar weer eens naar de Pump geweest, want dat was wel even geleden. Als een bodybuilder ging ik aan de haal met gewichten maar toen de les begon voelde ik me niet meer zo. Wauw, wat is dit ineens zwaar. Ik dacht: nu ik zo vaak in de week intensief train, zal dit wel een piece of cake zijn, maar niets was minder waar. Ik voelde me weer gewoon dat meisje dat die eerste Pump-les helemaal blown-away mee stond te doen. Viel eventjes tegen. Mijn benen waren zo aan het trillen bij de cooling down dat het leek alsof ik op een trilplaat stond. Laten we het vooral niet hebben over de vier trappen die ik nog naar boven moest lopen daarna. Wederom iets met een hijgende buffel? Dat dus.

Vandaag was de training ook zwaarder dan verwacht, maar van de andere kant ook weer niet. Manon laat me al een aantal trainingen ook lopen op de loopband, maar al deze keren liep ik alleen maar… alhoewel ik het eerder snelwandelen zou willen noemen want ik loop de fucking benen onder mijn lijf vandaan, Jezus. Vandaag mocht ik gaan rennen, weliswaar maar 2 minuten maar de laatste keer dat ik dat deed is misschien wel 2 jaar geleden. Toen ik twee jaar geleden voor het eerst op de loopband ging hardlopen, hield ik het nog geen 30 seconde vol. Maar vandaag lukte het me boven verwachting. Het ging eigenlijk gewoon best wel lekker. Dat alleen voelde als een overwinning, niet buiten adem, geen pijnlijke knieën. Mijn conditie gaat de goede kant op! Toch voelde ik dat mijn lijf (of mijn hoofd) me tijdens de training vandaag een paar keer in de steek liet. Het eerste rondje boksen ging goed, de tweede ineens niet en de derde ging wel weer lekker. What’s up with that? Het lopen ging goed, maar de TRX was killing. De buikspieroefening wist ik nauwelijks vol te houden, maar mijn push ups gingen vandaag super. Al met al eigenlijk wel een rare training, maar wel met een silver lining want mijn meting was iets waar ik trots op ben. Ach, volgende keer beter. Ik kan nu al niet wachten op de volgende meting. Met dat in mijn achterhoofd ga ik er de aankomende weken weer hard tegenaan. Niet vooruitgaan is geen optie.

img_2806-1

4 gedachtes over “Zwaar maar minder vet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s