Gaan met die banaan

tumblr_nbwmwz9bW11tvty1go1_500
Met de drukke week die ik heb gehad voelt mijn reisje naar Rome alweer een tijdje geleden. De dag na deze mooie citytrip stond ik weer bij Manon voor de deur. Ik was nog moe van ons reisje en om eerlijk te zijn dacht ik dat deze training een ramp zou worden. Ergens in mijn achterhoofd had ik ook echt belachelijke idee dat mijn conditie verdwenen was na Manon een week niet te hebben gezien. Dit bleek natuurlijk helemaal niet waar te zijn maar de training was desalniettemin mega zwaar. Ik merkte dat mijn lichaam weinig bij te zetten had en ik moest mijn energie er echt uittrekken. Daarnaast besloot mijn knie ineens op te spelen bij de warming up, vanuit het niets. Dit zorgde ervoor dat de training niet zo verliep zoals ik eigenlijk had gewild, maar na een uur stond ik toch met een tevreden gevoel weer buiten.

Mijn enige zorg op dat moment is dat ik m’n buurvrouw geen elleboog geef, want geef toe, dat zou echt wat voor mij zijn.

Woensdag sloot ik aan bij de Body Jam van Eef en toen we begonnen met de les, wist ik weer eventjes waarom ik dit ook al weer doe. Hoe heerlijk is het om te jammen. Terwijl Usher door de speakers blaast, sta ik helemaal in m’n eigen wereld de jam mee te doen. Mijn enige zorg op dat moment is dat ik m’n buurvrouw geen elleboog geef, want geef toe, dat zou echt wat voor mij zijn. We zijn over de helft van de les als ineens m’n hart aan t klooien gaat. Met een stekend gevoel ga ik achter in de zaal staan. Fuck dit, eerst m’n knie nu dit; is het nationale pijntjes week ofwat? Na een rustmomentje wurm ik me weer naar mijn plek, de ellebogen ontwijkend. Net als ik denk dat ik overal goed mee weg kom, begint m’n knie te klooien tijdens de cooling-down. “Ja, dat is ook” mopper ik tegen mezelf. Godsamme een heel uur lopen springen en doen en nu schiet het er weer in? Lekker logisch.

De volgende dag stond ik weer bij Manon voor de deur. Dit keer met heugelijk nieuws: “ik heb een fiets!” zeg ik trots. Manon stelde een aantal trainingen geleden voor om met de fiets te komen in plaats van met de auto en om sowieso vaker de auto te laten staan. “Waar de hell bemoeid ze zich mee” dacht ik in het begin. Maar het zaadje was gepland en na een week stuurde ik ons pap een berichtje of hij mijn fiets binnenkort naar Eindhoven wilde brengen met zijn bus want ik wilde voortaan meer gaan fietsen. Ja Manon, heb je toch maar mooi voor elkaar gekregen. Het gekke is dat mijn eerste negatieve reactie op dit idee 360 graden gedraaid is en ik het nu leuk vind om met de fiets te gaan. Lekker naar m’n werk in de ochtend en als het uitkomt ook met m’n fietsje naar Manon. Ik ben er helemaal gelukkig mee.

De training donderdag ging goed. Geen last van m’n knie gelukkig. Aan het einde van de training daagde Manon me uit. “Rondje om het gebouw rennen?” vroeg ze. “Tuurlijk” zei ik, want ik zeg niet zo snel nee tegen Manon. Het rondje viel tegen en hoewel ik het volgehouden heb, was het echt gewoon zwaar. Twee jaar geleden liep ik 10 km en nu is dat rondje om het gebouw al zwaar. Gek.


Zaterdagochtend zat ik helemaal wreed op mijn fiets onderweg naar Manon. Muziekje op en gaan met die banaan. Sowieso was ik in een opgewekte bui want vandaag stond weer een meting op het programma en dat is altijd super spannend! Maar wat een resultaten! Precies 21 kilo afgevallen, 2,3 kilo sinds de laatste meting en 5,6 kilo sinds ik met Manon train! En dat allemaal in 6 weken, ik ben super blij! Hieronder de rest van de resultaten en het filmpje. Kijk vooral naar mijn hoofd als ik mijn gewicht zie: compleet in shock!


De rest van de training leek ik wel high te zijn van de resultaten: het ging zo super goed!! Na de warming up mochten ik meteen een rondje rennen. Ging sowieso al beter dan de eerste keer. Een uur later mocht ik nóg een keer. “Echt?” vraag ik Manon. Ja echt nog een keer dat gebouw om. “Omdat jij het bent dan” en daar ging ik weer. Ging, ondanks dat mijn benen het mega zwaar hadden na een uur trainen, nog best wel goed! Dit was voor mij de beste training tot op heden. Ik voelde me helemaal top en veel ging zoals ik het wilde. Misschien komt het wel door die fiets in mijn berging, of de resultaten van mijn meting of door het buiten trainen. Een ding is zeker, stiekem en idee voor idee, haalt Manon het beste in me naar boven en ik begin deze versie van mezelf erg te waarderen.

Een gedachte over “Gaan met die banaan

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s