Forward, not backwards

tumblr_mjyxa2syab1ql3qddo1_500De bruiloft is alweer een maand geleden, Ellen en Eva zijn al terug van hun huwelijksreis en ik heb het idee dat ik stil ben blijven staan in alle heisa. Als mijn Weight Watchers app me berichten zou kunnen sturen, dan had ik wat berichtjes gehad in de trant van: ‘Hee, leef je nog?’. Ja, ik ben wel wezen sporten maar a la niveau van Manon? Ik dacht het niet. De week na de bruiloft brak er nog even een ‘Ach, who gives a fuck’-momentje aan toen ons vriendinnenweekend voor de deur stond. Ik en Femke hadden een weekendje in elkaar geknutseld waarbij we met 13 personen zouden vertoeven in een huisje in Oosterhout. Wie zouden wij zijn als er geen shitload aan drank mee zou gaan en er eten in overvloed zou zijn. Met mezelf had ik maar één afspraak gemaakt: die Weight Watchers app gaat dit weekend niet open en je hebt wel een weekendje genieten met de meiden verdiend! Een van de leukste dingen aan het weekend was dat niemand (buiten ik en Fem dan) wisten waar we heen zouden gaan. Vrijdagmiddag reden er 3 auto’s nietsvermoedend volgens een cryptische routebeschrijving richting de Katjeskelder in Oosterhout. Wie zouden wij zijn om geen thema’s bij dit weekend te betrekken en direct bij het organiseren van het weekend, besloten Femke en ik een wedstrijd van het weekend te maken waarin we in 5 teams zouden strijden. Onder de namen Beestenbende, Goud & Fout, Carnaval, 1,2,3 Apres Ski en Sprookjes arriveerden de dames stuk voor stuk. De weekendleiding ging verkleed als oude vrijsters en binnen no time was ons huisje gevuld met asociale prinsessen, ouwe hoeren, een bioloog met haar kikker, kampwaardige foute meiden en wat verdwaalde Oostenrijkse Heidi’s. Ik denk dat aardig wat bezoekers op het park hun nek verdraaid heeft met onze verschijning. Gewapend met een rad, een bolderkar vol schnaps en wat confettikanonnen begonnen we aan dit weekend.

14449963_1272000426155269_226665633595922088_n

Eigenlijk staat er maar één ding centraal op zo’n weekend: eten en drinken. Je doet het nu echter op een andere plek dan dat je woont en je doet het samen. Overal in het huis stonden flessen met drank en flesjes bier en we hadden kasten gevuld met eten. We hebben kilo’s vlees gegeten met gourmetten en kilo’s deeg bij het Pizzaretten. Waar ik normaal ontbijt met een cracker of een normale boterham, hadden we nu broodjes, eieren, knakworsten en 26 varianten beleg waar ik uit kon kiezen. Vrijdagavond kwamen al snel de zakken chips, nootjes en kaasstengels op tafel en zondag besloten we alles op te eten wat we nog over hadden en werkten we doosjes toastjes weg met salades en brie. Niets water drinken dat weekend, gewoon wat fris en anders schenk je toch gewoon een wijntje in. Iedereen rook chronisch naar rook en alcohol. En denk je dat ik ook maar één keer aan de Weight Watchers heb gedacht? Ik dacht het niet. Meer dan de helft van de meiden was aan het klagen over hun vette lijven waar we allemaal smakelijk om lachten en ook gewoon door bleven snaaien want ach, dat mag toch wel een keertje? Die zaterdag zouden we met z’n allen naar een Escape Room gaan, maar omdat niemand wist wat de planning was, leek het Femke en mij leuk om iedereen in sportkleding te laten gaan om ze op het verkeerde been te zetten. Ik heb nog nooit in mijn leven mensen zo paniekerig zien doen om het feit dat we wellicht wel zouden gaan sporten. Omdat we in twee groepen gesplitst moesten worden voor de Escape Room besloten Femke en ik als teamcaptains op te treden en kozen we een voor een ons team. Eenmaal onderweg kon ik eindelijk vertellen dat we niet zouden gaan sporten (iedereen opgelucht) en dat we als twee groepen zouden strijden in twee identieke kamers met als doel deze kamers doormiddel van het oplossen van raadsels als eerste binnen het uur te verlaten. We mogen dan als groep wel allemaal zeuren om ons gewicht of om het feit dat we zo a-sportief zijn als maar zijn kan, als het om wedstrijden gaat, zijn we allemaal zo fanatiek als de pest. Eenmaal in de kamer begon mijn hart als een gek te kloppen en haalde we de kamer compleet overhoop. Onder het motto ‘Zou dit ook een aanwijzing zijn?’ sloopten we nog net de spullen in die kamer niet. Subtiel is nou niet echt een woord die ons omschrijft en als een stel lompe koeien kropen we overal onder, keken we overal op, bladerde we boeken door en trokken we de kasten bijna van de muur. Mijn team wist de uitgang met ongeveer nog 10 minuten op de klok te vinden en we hebben ongeveer nog een kwartier mega hyper door het gebouw gestuiterd. Helaas wist mijn lieftallige en altijd sportieve teamleider Femke met haar team niet te ontsnappen. Gelukkig nam ze dit, als de sportieve meid die ze is, super goed op.

14448968_1273493016046063_7652121707923752186_n

Nadat we 130 pizza’s hadden gebakken, gingen we met 13 man sterk Breda onveilig maken. Nou lijkt onveilig maken een standaard term, maar geloof me, Breda was niet echt heel erg veilig die avond. Gewapend met opdrachten die elk team moest uitvoeren (van het stelen van attributen tot foto’s maken met alle donkere mannen en het nemen van een bodyshot op de bar) liepen we wat kroegen af. De ene kroeg werden we uitgegooid (blijft lastig te onthouden dat rookverbod) en de andere kroeg namen we onderhand over. Sarah liep met een 28 kilo wegend strijkijzer rond, die ze ergens in een kroeg van de muur had getrokken en Anne & Esmée vielen politieagenten lastig. Ik denk dat we een aantal mensen in elk geval hoofdpijn hebben bezorgd… Dat was overigens ook precies waar we mee wakker werden de volgende dag. Iedereen was in elk geval thuis gekomen en iedereen was nog heel. In tegenstelling tot mijn telefoon die onze dance/sing-battle niet heeft overleefd. De een was met kleren en al in bed gelegd (je moet ook geen fles Apfelkorn meer atten na het stappen als je geen Lissa heet) en de ander probeerde de kots neigingen te negeren. We waren een mooi stel bij elkaar. Het huisje begon ondertussen met het uur viezer te worden en moest ik mijn drang tot het constant schoonmaken van elke ruimte erg onderdrukken. Het grootste gedeelte van de groep ging zondag naar huis en met een vijftal mensen sloten we de zondag nog af door spelletjes te spelen, alles op te eten wat we nog hadden en onwijs foute programma’s te kijken. Na een gezellig gesprek met Femke (waarvan achteraf bleek dat ze gewoon sliep) in bed, sloten we de dag af om de volgende dag het gore huisje achter ons te laten en door te gaan met ons standaard leventje. Je zou denken (met de nadruk op zou) dat ik vervolgens mijn healthy lifestyle direct weer zou oppakken en onder het mom van #fitgirl door zou gaan met waar ik gebleven was. Helaas bleek mijn motivatie nergens te vinden en merkte ik dat ik aan het verslappen was in mijn focus om door te gaan waar ik gebleven was. Uiteraard was ik dit weekend niet zonder wat extra onsjes doorgekomen en bleek ik inderdaad aangekomen te zijn. Paniek slaat toe. Ik kan mezelf wel voor mijn kop slaan want ik zou me niet zo moeten laten gaan. Ondertussen zijn we weer 3 weken verder en zijn de aangekomen kilo’s er gewoon weer af maar ben ik eigenlijk terug bij square one. Wat ik eigenlijk nodig heb is Manon, want ik moet weer eens gigantisch onder mijn kont geschopt worden. Ik zou de 30 kilogrens eigenlijk al bereikt moeten hebben, maar het lijkt niet te gebeuren anytime soon.

Ellen en Eva zijn weer terug en ik spreek mijn ongenoegen over mijn motivatie uit. Het lijkt wel weg te zijn gegaan op het moment dat zij op huwelijksreis zijn gegaan. Alsof ze al mijn doorzettingsvermogen meegenomen hebben naar Canada en het daar ook nog eens achtergelaten hebben. Het is echt stom om dit überhaupt te typen, want alles wat ik graag wil is mijn doel behalen. Nu de motivatie weg is en mijn weegschaal hetzelfde aan blijft geven, begint ook mijn psychische staat te verergeren. Eerst voelde ik het niet aan mijn lijf dat ik was afgevallen en nu denk ik allemaal te voelen dat ik aan het aankomen ben. De weegschaal zegt van niet maar mijn ongenoegen over de gang van mijn afvallen begint zich door te zetten in, wat lijkt, heel mijn lijf. Dit gaat helemaal fout, dit is zo niet hoe het moet gaan. Het is ineens half oktober en ik merk dat ik het heet begin te krijgen van de manier waarop het nu met me gaat. Ik begin het overzicht een beetje kwijt te raken en ik ben er niet blij mee. Het wordt tijd voor een herfstschoonmaak. Het wordt tijd dat ik weer vooruit ga in plaats van achteruit. Mijn leven mist weer orde, waar afgelopen maanden juist orde is geweest. Ik geef het feit dat ik geen tijd heb de schuld, maar ik moet gewoon tijd vrij maken. Waar ik eerst een week mijn eten vooruit plande, kom ik nu wel eens thuis en besef ik me dat ik niets in huis hebt om te eten. Waar ik eerst 4 keer in de week in de sportschool stond, kan ik nu maar goed 2 keer in de week gaan omdat ik andere verplichtingen heb. Mensen beginnen het ook aan me te merken en vragen er heel voorzichtig naar, maar niemand heeft de ballen om me ook echt een rotschop te verkopen. Niet dat dit ieders verplichting is, want de enige die dit zou moeten doen is ikzelf. Waar ben je in godsnaam mee bezig Lissa? Het wordt tijd dat ik 180 graden draai. Dat ik een pas op mijn plaats maak. Dat ik voor ritme ga zorgen. Dat ik weer wekelijks schrijf om jezelf te laten beseffen waar je mee bezig bent. Betekend dat dat ik een betere dochter, zus of vriendin word? Hell no. Ik merk dat ik sommige vriendinnen zelfs al zo lang niet meer heb gezien dat ik mezelf er bijna voor moet schamen maar ik heb de tijd nodig voor mezelf en ik hoop maar dat ze genoeg van me houden om dat te accepteren. Ik heb de tijd nodig om mezelf weer terug op de rails te zetten zoals dat voorheen was. Ik mag nu niet mijn weg kwijtraken, niet na deze 27 kilo die ik al bereikt heb. Ik mag niet terug, ik moet vooruit. Ik moet vooruit. Ik moet vooruit.

 

Forward
Best foot first just in case
When we made our way ‘til now
It’s time to listen, it’s time to fight
Forward

– Beyonce

2 gedachtes over “Forward, not backwards

  1. Je bent zo goed bezig!! Niet zo somber er is niks verloren… kleine pauze en weer door!

    Je ziet er al zo goed uit!!! Echt om trots op te zijn

    X Willemijn

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s