All I want for christmas is food

kerstbal-af

Na een week vol werk en bijkletsen met vriendinnen, stond op vrijdag weer het weekend voor de deur. Hoewel het weekend volgepland stond met leuke feestjes wilde ik eigenlijk alleen maar dat het zondag werd. Met mijn nieuwe alcoholvrije leven duurde dat godverdomme lang. Vrijdagavond ging ik met mijn vriendinnen op pad naar een verjaardag waar we een heel avondvullend programma aan gespreksonderwerpen hadden. Super fijn heel de avond aan de Cola Light gezeten. Thanks medicijnen, thanks. Zaterdag op pad met een goeie vriendin en ’s avonds ook weer een feestje, wederom met mijn grote vriend: Cola Light. Daarna Eindhoven onveilig gemaakt met, je gelooft het nooit, Cola Light. Het komt nog net niet mijn neus uit, maar alcohol is nog even verboden terrein. Toen brak mijn zo geliefde zondag aan! Twee weken geleden sprak ik namelijk met mijn collega’s af om te gaan kerstshoppen!

Ik weet niet hoe die obsessie zo gegroeid is, maar het liefst doe ik nu niets anders dan heel mijn huis in de kerststemming omtoveren. Zondag besloten we naar de Coppelmans in Veldhoven te gaan. Mijn enthousiasme stijgt tot een nucleair niveau en ik lijk wel een meisje van 6 dat naar de Efteling gaat. Huppelend liep ik door de kerstspullen heen, alles glittert en blinkt en wauw. Ik hou er zo erg van. Met de kerstmuziek op de achtergrond word ik helemaal zen. Ons pap en mam lopen minstens net zo enthousiast door de winkel heen. Na deze sfeershow besluiten we nog door te rijden naar Groenrijk, om ook daar als een complete imbeciel rond te rennen. Het jonge kindje van mijn collega, Tijs, zit me met grote ogen aan te kijken en als hij zou kunnen praten had hij me zeker verteld dat tante Lissa een beetje koekkoek is. Eenmaal thuis moet ik mezelf tegenhouden de boom niet meteen te zetten. Ik weet echter dat ik het niet lang meer volhoud. Een deze dagen zet ik ‘m echt op.

Om deze euforische dag af te sluiten gingen we met z’n zessen eten bij Studio 61 in Veldhoven. Mijn broertje is namelijk kok (hij deelt mijn liefde voor eten). Het restaurant heeft recent een verandering in concept ondergaan en dit moesten we natuurlijk uitproberen. Voorheen heette het restaurant ‘De Schalm’ en was het eten al lekker maar dit concept was helemaal mijn ding: All you can eat. Dan heb ik het niet over onbeperkt sushi of over standaard onbeperkt tapas maar dan heb ik het over kwalitatief goed eten tegen een all you can eat prijs. Rosbief met truffelmayonaise, rucola, pijnboompitjes en Parmezaanse kaas. Bavette steak met peperroomsaus en een stukje aardappeltaart. Hollandse boerderij eend met een taart van zoete aardappel en 3 soorten kaas geserveerd met balsamico stroop, peer, rauwe witlof en walnootjes. Crème brûlée van speculaas. Loopt het water je al in de mond? Bij mij serieus wel. Het was een heerlijke avond, niet alleen wilde ik alle 54 gerechten proberen en kon ik niet stoppen met bestellen, het gezelschap was ook top.

Toen mijn broertje me een berichtje stuurde toen ik in bed lag over of ik het lekker vond, was mijn antwoord dan ook: “Heeeeeeeel lekker. Ik wilde nog meer eten, je weet hoe gek ik ga van all you can eat. Ik heb nu alweer zin in eten, doe mij nog wat van die kroketjes?”. All you can eat of buffetvorm is natuurlijk super lekker. Je kan altijd meer bestellen en opscheppen van wat je het lekkerste vindt. Voor mij zijn die concepten eigenlijk de grootste valkuil. Ik moet juist niet zoveel eten als ik wil, als ik dat doe dan wil ik ook alles. Resultaat is dat ik bijna klap als ik naar buiten loop omdat ik mezelf niet helemaal onder controle heb. Gisteren viel het gelukkig mee omdat je mee eet met het gezelschap dat je hebt. Ik voel er niet veel voor om in mijn eentje nog door te eten als de rest klaar is. Dat betekend niet dat ik het niet zou kunnen. Uiteindelijk heb ik een geweldige avond gehad, mijn Weight Watchers dagboek: not so much. Gelukkig heb ik thuis alleen maar gezond voedsel en staan mijn gevulde courgettes vol met groente as we speak in de oven te pruttelen. Vandaag is mijn dagboek wel tevreden en dat houden we nog even vol. Ik ben bezig met wat leuke nieuwe projecten en probeer de moed er bij mezelf in te houden. Positief blijven en mijn ogen gericht houden op die 16-9-2016. Ik hoop jullie nog te kunnen verbazen, ik ga aankomende maanden knallen. Volgende maand een nieuwe sportschool, een nieuw begin. Maar eerst: kerstmis.

P.S. Bovenstaande kerstbal is trouwens erg makkelijk te maken! Een persoonlijke boodschap in een glazen bal doen, beetje nep-sneeuw erbij en dan de boom in. Ideetje komt van http://www.christmaholic.nl (ik hou van deze site)!

PaddedImage400300FFFFFF-Logo-Studio-61

http://www.studio61-veldhoven.nl

It’s beginning to look a lot like…

snowy-tree-bokeh_fullhdwpp.com_

”Lis, jij bent echt kei gek.” Dit heb ik al een keer of 10 gehoord afgelopen week. De zomer is voor mij definitief voorbij. Het is weer vroeger donker, het is kouder, in de nacht kunnen we weer onder een deken slapen en de pepernoten liggen al in de winkel. Iedereen die mij kent weet hoe ik ben in de wintermaanden, maar de mensen die mij niet kennen denken direct dat ik psychisch niet in orde ben. Ik ben gek op de winter. Leuk hoor die zomer, maar ik ben blij dat het voorbij is. Ik hou van reizen en van vakantie en op vakantie zie ik het liefst zo veel mogelijk zon. Maar met een kantoorbaan en geen vaste vakanties kan die zon in Nederland me echt gestolen worden. Alles wordt klef, het is voor alles te warm en mijn haar zit nooit: verschrikkelijk. De winter vind ik daarentegen het einde. Ik ben gek op de kou, onder een dekentje op de bank met thee, sneeuw en de feestdagen. Maar er is een ding waar ik echt voor leef: kerst.

Sinds kinds af aan heb ik een liefde voor kerst. Het is me met de paplepel ingegoten aangezien mijn vader en ook mijn moeder er zo van houden. Kerst is echt ons familie-ding. Mijn vrienden en vriendinnen gaan allemaal op stap met kerst maar dat gaat er bij ons niet in. Gezellig bij de kerstboom met zijn allen voor de tv kijkend naar de All You Need Is Love kerstspecial (kerst is geen kerst zonder mijn vader en ik daarbij twee uur hebben zitten huilen). De pret begint bij ons in het gezin al vroeg. Mijn moeder heeft nu al wat kerstcadeaus binnen, ik heb al een kerst cd in de auto zitten (ik maak geen grap) en ik ben al een week op zoek naar inspiratie op Pinterest. Als je ooit mensen uitlacht omdat ze de boom op 14 november al hebben staan voor het raam: wij zijn die mensen. Sinds mijn oma is overleden vieren we geen Sinterklaas meer. Sinterklaas heeft ons nooit tegengehouden om in november de kerstboom te zetten, maar nu Sinterklaas helemaal uit beeld is bestaat er al helemaal geen rem meer.

Mijn moeder denkt altijd dat er wonderbaarlijk genoeg ineens 4287 mensen komen eten met kerst, dat is in ieder geval het aantal waar ze de boodschappen op baseert.

Kerst kent één nadeel: het eten (natuurlijk). Afvallen met kerst is een groot drama. Bij ons thuis lijnen we altijd tot kerst en dan pakken we het pas weer op na nieuwjaar. Mijn moeder denkt altijd dat er wonderbaarlijk genoeg ineens 4287 mensen komen eten met kerst, dat is in ieder geval het aantal waar ze de boodschappen op baseert. In dat opzicht is ze het evenbeeld van mijn oma. Worstenbrood, saussijzenbrood, konijn, chips, kaas, toastjes, broodjes, croissantjes, mini pizza’s, chocolade, olijven, gehaktballetjes en nog 10.000 foute dingen worden ons heel de dag voorgeschoteld. Begrijp me niet verkeerd, het liefst eet ik dat allemaal elke dag maar we weten allemaal dat het zo niet werkt. Fonduen en gourmetten, een 5 gangen diner en hapjes, wij doen het allemaal. Ik ben er verzot op maar mijn Weight Watchers app begint te piepen, schreeuwen, knipperen en slaat zwaar alarm op het moment dat ik het allemaal invoer.

Als ik pas moet stoppen als ik vol zit dan zou ik waarschijnlijk 200 kilo wegen.

Twee jaar geleden zat ik helemaal in de Weight Watchers-flow tijdens kerst en heb ik het gourmetten en het 5 gangen diner er helemaal op aangepast. De Weight Watchers kent telvrije dagen. Het is een uitkomst waar ik erg blij mee ben. Je mag tijdens het lijnen zoveel telvrije dagen inlasten als je zelf wilt. Het betekend dat je die dag voornamelijk ‘groene’ punten (powerfoods) eet, die je langer en sneller een voldaan gevoel geven. Als je lid bent bij de WW kun je in het puntenoverzicht zien wat allemaal een groen logo heeft. Dit mag je allemaal eten, zoveel als je wilt, zolang je maar stopt als je vol zit. Ik vond het mega eng. Ik eet best veel en ik dacht dat dit geen optie was voor mij. Als ik pas moet stoppen als ik vol zit dan zou ik waarschijnlijk 200 kilo wegen. Mijn WW coach adviseerde mij echt te beginnen aan de telvrije dagen en ik ben zo blij dat ik dat advies heb opgevolgd. Ik viel er juist er goed mee af en ik vond het juist fijn om af en toe anders te eten. Het was ook ideaal om met kerst te gebruiken. Geen stokbrood maar speltbrood, geen mayonaise maar knoflooksaus gemaakt met yoghurt, een lekkere salade en alleen kip, varkenshaas en biefstuk. Het was compleet volgens het boekje en helemaal niet lastig om me aan te houden. Nu ik dit aankomend jaar zo hard door wil zetten, is dit zeker iets wat ik zal doen met kerst. Een kleine aanpassing met veel verschil.

Zullen we dit jaar White Christmas dan maar 15 keer kijken pap?

Een ding is zeker, kerst moet voor mij kerst blijven. Ik zou die maand ervoor liever niets willen drinken, om vervolgens met kerst wél een worstenbroodje te eten. Kerst draait echt niet om eten, maar het hoort er zeker wel bij. Wederom is balans het codewoord. Extra sporten de week van te voren, een telvrije dag inlassen als we gaan gourmetten, chocolade niet in huis halen en gewoon eventjes nadenken wat je in je mond steekt. Ik ben positief, ik wil er helemaal voor gaan. Dit jaar niet stoppen met kerst maar opletten met kerst. Misschien wat extra kerstfilms kijken om vocht kwijt te raken door middel van huilen? ”Zullen we dit jaar White Christmas dan maar 15 keer kijken pap?”.

Tot die tijd bezoek ik bijna elke kerstshow, ben ik op zoek naar een kerstboom en versieringen en zit ik in september al volop met Michael Bublé’s White Christmas mee te blèren in de auto. Sorry mensen, ik ben psychisch niet helemaal in orde… But it’s beginning to look a lot like christmas.